O Nas

slonce

Kolorowe Kredki od początku roku 2017 przechodzą innowację pedagogiczną, polegająca na zmianie systemu nauczania z tradycyjnej metody na metodę opartą na pedagogice Marii Montessori. Bardzo istotne jest poznanie i doświadczenie sekretu dzieciństwa, zastanowienie (się) nad potrzebami dziecka. Podstawową rolą wychowawcy jest podążanie za dzieckiem, wspieranie jego indywidualnego rozwoju w myśl maksymy:

„Pomóż mi to zrobić samemu”

Maria Montessori (ur. 31 sierpnia 1870 w Chiaravalle, zm. 6 maja 1952 w Noordwijk aan Zee w Holandii) – włoska lekarka, twórczyni systemu wychowania dzieci zw. metodą Montessori. Metoda ta kładzie nacisk na swobodny rozwój dzieci. Przeciwstawia się systemowi szkolnemu utożsamianego według prekursorki ze „szkolną ławką”, tłumiącemu aktywność dzieci. Montessori uważała, że głównym zadaniem pedagogiki jest wspieranie spontaniczności i twórczości dzieci. Umożliwianie im wszechstronnego rozwoju fizycznego, duchowego, kulturowego oraz społecznego. Odkryła także zjawisko polaryzacji uwagi u dzieci. W 1907 roku otworzyła przedszkole Casa dei Bambini (pol. Dom Dzieci)

Faza przejścia z metody tradycyjnej na metodę Montessori będzie czasochłonna, ale także pracochłonna. Potrwa około roku – dwóch lat. Uzależniona od otwartości, chłonności dzieci na nowe doznania. Na chwilę obecną pracujemy metodą tradycyjna i wdrażamy metodę Montessorii. Jednocześnie szkolimy kadrę pedagogiczną, doskonalimy wiedzę oraz praktykę. Powstaje sala przystosowana do pracy metodą

Dlaczego wybrać żłobek Montessori?

Każdy z nas jest inny – brzmi to jak slogan reklamowy. Jednak jest to prawda tak oczywista, że bardzo rzadko się nad tym zastanawiamy. To samo dotyczy naszych dzieci, każde z nich już od początku swego istnienia jest inne. Stanowi niepowtarzalny byt, ma też swój niepowtarzalny rytm rozwoju. Tajemnica metody Marii Montessori tkwi w tym, iż nauczyciel obserwując dzieci – zauważa fazy wrażliwe pojawiające się u poszczególnych dzieci oraz proponując pojedynczemu dziecku odpowiednie zajęcia (prace) czy proste ćwiczenia wspiera jego rozwój. Dlatego też dziecko uczy się z łatwością i z radością, nie odczuwając tego, jako przykrego obowiązku. W okresie żłobkowym 1-3 najważniejszymi fazami wrażliwymi są oczywiście:

– rozwój mowy,

– rozwój ruchowy – doskonalenie chodzenia i koordynacji ruchów,

– ponadto wzrastająca potrzeba samoobsługi i samodzielności.

Rozwój mowy jest wspierany wielotorowo: od najbardziej tradycyjnych form, jak mowa rytmiczna (wierszyki, rymowanki, piosenki), przez pracę z książeczkami, zabawy w pytania, zachęcanie do samodzielnego wyrażania się i ćwiczenia w utrwalaniu nazewnictwa przedmiotów opracowane zgodnie z zaleceniami metody. Nauczyciel prowadzi zajęcia indywidualne z każdym dzieckiem, zgodnie z jego aktualnym stanem wiedzy oraz potrzebami, jak i grupowe, które także są bardzo lubiane przez dzieci. Doskonalenie koordynacji ruchowej obejmuje ćwiczenia z zakresu koordynacji oko-ręka, stereognostykę oraz kształcenie zmysłu równowagi. Kolejnym obszarem, z którym dzieci będą miały codzienną styczność w żłobku Montessori są ćwiczenia praktyczne, dnia coziennego. Jest to bardzo ważna dziedzina rozwoju – są to czynności związane z troską o własną osobę oraz troską o otoczenie. Celem tych ćwiczeń jest wypracowanie samodzielności, samoświadomości oraz ufności we własne siły, poczucia bezpieczeństwa. Dzieci uczą się codziennych czynności takich, jak zapinanie czy odpinanie guzików, czyszczenie bucików, mycie rąk, mycie stolików, pranie, nakrywanie do stołów, itp..

Przy pracy z każdą pomocami Montessori obowiązują proste zasady: dziecko samodzielnie bierze pomoc z odpowiedniego miejsca przed rozpoczęciem zabawy i po zakończeniu odnosi na miejsce. Oprócz funkcji wychowawczej, ta zasada ma jeszcze jedno zadanie utrwala pamięć ruchową. Dzięki temu, jeśli następnym razem będzie chciało powtórzyć działanie, będzie wiedziało, gdzie szukać pomocy.

Podstawowe zasady pedagogiki Marii Montessori:

1. Swobodny wybór

W obrębie przygotowanego wcześniej przez nauczyciela otoczenia dziecko wybiera sobie przedmiot działań. Tym samym samo ustala tempo pracy, czas uczenia się oraz stopień trudności. Również do dziecka należy wybór ewentualnego partnera. Wynika z tego, iż samo dziecko w znacznym stopniu, w dostosowanym otoczeniu, kieruje swoim uczeniem się oraz działaniem. Nabywa umiejętności korzystania z wolności, swobody.
Koncentracja jest najbardziej niezbędna w rozwoju dziecka. Dzięki niej dziecko kształtuje swój charakter i społeczne zachowanie. Pochwała, pomoc czy nawet spojrzenie może wystarczyć, aby przerwać dziecku jego skupienie i zepsuć jego działanie. To może wydawać się niezrozumiałe, ale może się to stać nawet wtedy, kiedy dziecko jest świadome tego, że jest obserwowane. Co więcej, bardzo często dzieje się tak, że po tym jak ktoś sprawdził jak nam idzie, zobaczył, co robimy nie potrafimy dalej wykonywać naszego zadania. Umiejętność nie przeszkadzania dziecku w trakcie jego działania nauczyciel i rodzic nabywa wraz z praktyką, tak jak wszystko inne, ale nie jest to łatwe zadanie. Jaką radę możemy dać naszym mamom? Ich dzieci powinny pracować nad czymś interesującym: nie powinniśmy im niepotrzebnie pomagać, przeszkadzać w trakcie wykonywania jakiejś inteligentnej pracy. —Dr Maria Montessori

2. Zasada swobodnego wyboru materiału

Dziecko ma dostęp do wszystkich materiałów, które są obecne w sali przedszkolnej. Są one ułożone tematycznie na półkach, w zasięgu ręki dziecka. Dziecko samodzielnie podejmuje decyzję, z którym materiałem będzie pracować.

3. Zasada swobodnego wyboru miejsca pracy

Dziecko pracuje tam, gdzie samo zdecyduje, a także gdzie pozwala rozsądek nauczyciela i możliwości organizacyjne. Dziecko nie ma obowiązku uczestniczenia w zajęciach grupowych, jeśli jest czymś ważnym zajęte. Jednakże jest zachęcane do uczestnictwa. Ma możliwość po skończonej swojej pracy zapytać nauczyciela o tematykę przeprowadzonych zajęć, które ominął.
Dziecko może rozwijać się tylko poprzez doświadczanie swojego środowiska. Takie doświadczanie nazywamy „pracą”. — Dr Maria Montessori

4. Zasada swobodnego wyboru czasu pracy

Dziecko jest osobą decydującą o czasie swojej pracy. Następuje to w związku z indywidualnymi fazami chłonności umysłu dziecka.

5. Zasada swobodnego wyboru formy pracy

Każde dziecko indywidualnie uczestniczy w podstawowej lekcji – tak zwanej lekcji pokazowej, obrazującej, jak poprawnie należy pracować na danym materiale. Następnie zaczyna ono pracować samodzielnie. Zdaje sobie sprawę, że ma prawo do pracy w ciszy, że nikt nie będzie mu przeszkadzać. Wie także, że nikt nie będzie mu pomagał, jeśli pomoc jest niepotrzebna. Samodzielnie wybiera sobie temat pracy. Pracuje wtedy, kiedy chce, będzie pracować tak długo, jak długo praca ta będzie dla niego atrakcyjna i będzie sprawiała mu przyjemność.

6. Zasada porządku

Dziecko uczone jest utrzymywania porządku wokół siebie. Wie, że każdy przedmiot w sali ma swoje miejsce.
Wszystkie działania związane z troszczeniem się o siebie i o otoczenie, takie jak ubieranie, przygotowywanie jedzenia, nakrywanie do stołu, wycieranie podłogi, mycie naczyń, ścieranie kurzu itd. to zajęcia, które należą do kategorii, którą dr Montessori nazwała Praktyczne Życie i są właściwie zadaniami, które dorośli najmniej lubią. Natomiast dzieci w wieku od roku do 4 lat kochają te zajęcia i są zachwycone, kiedy mogą brać w nich udział. — Dr Silvana Montanaro

7. Zasada ograniczenia

Dzieci nie mogą robić tego, co chcą i nie są partnerami nauczyciela. Uczone są szacunku względem nauczyciela, jak też rówieśników. Ograniczeniu, regułom oraz zasadom postępowania, podlegają wszystkie elementy życia grupy. Metoda Montessori jest metodą bez represyjną, dzieci robią to, co je interesuje i co nie przeszkadza innym. 
Pierwsze dwa lata życia są najważniejsze. Obserwacja udowadnia, że małe dzieci obdarzone są niezwykłymi zdolnościami umysłowymi i wskazuje na nowe sposoby ich formowania – dosłownie „edukowanie poprzez współdziałanie z naturą”. Tutaj więc zaczyna się nowa ścieżka, na której to nie profesor uczy dzieci, ale dzieci uczą profesora. — Dr Maria Montessori

8. Zasada izolowania trudności

Dziecko podczas zabawy czy nauki może prosić nauczyciela o pomoc. Pracując z danym materiałem nie musi dostrzegać całego spektrum cech. Może jedynie skupiać się na kolorach, nie dostrzegając różnorodności kształtu i form.
Wspierać życie, zostawiając je jednak w swobodzie, by samo się rozwinęło. To jest właśnie podstawowe zadanie nauczyciela. — Dr Maria Montessori

9. Zasada własnego działania i powtarzania

Dziecko rozwija się zgodnie z możliwościami intelektualnymi, z zaspokajaniem swoich potrzeb oraz zainteresowań. Istotne w nabywaniu nowych umiejętności jest intensywne zwrócenie się dziecka ku określonej dziedzinie działania, aktywności.

10. Zasada samokontroli

Dziecko ma samodzielnie stwierdzić i ocenić swoją pracę, którą wykonało. Potrafi również dostrzegać, jakie popełniło błędy, a także jak ich można było uniknąć.

Plan dniamotyle

7:00 – 9:00 Powitanie Dzieci oraz swobodna zabawa
   
9:00 – 9:30 Śniadanie
   
  Praca metodą Marii Montessori
  Zajęcia ogólnorozwojowe
9:30 – 12:00 Zajęcia umuzykalniające
  Zajęcia plastyczne
  Swobodna zabawa / Zabawa na świeżym powietrzu
   
12:00 – 12:30 Obiad – zupa
   
12:30 – 15:00 Odpoczynek połączony z drzemką
   
15:00 – 15:30 Obiad – drugie danie
   
  Praca metodą Marii Montessori
15:30 – 16:30 Zajęcia ogólnorozwojowe
  Swobodna zabawa / Zabawa na świeżym powietrzu
   
16:30 – 17:00 Podwieczorek
   
17:00 – 18:00 Swobodna zabawa oraz pożegnanie Dzieci